Je moet kiezen. Dat is het onuitgesproken contract dat je tekent als je een motorfiets koopt.
Ga voor hypersport en je rijdt op het puntje van je stoel. Je polsen doen pijn. Je knieën schreeuwen. Het is leuk totdat het dat niet meer is, vooral tijdens een rit op dinsdag of een zes uur durende rit op de snelweg.
Ga sporttoeren en je zweeft. Je voelt je op je gemak. Je bent veilig. Maar de fiets voelt… beleefd. De motor is ontstemd. Het chassis is zacht. Het wekt geen angst op en dus ook geen passie.
De industrie beschouwt comfort en prestaties al tientallen jaren als een nulsomspel. Max één, verlies de andere.
De Kawasaki Ninja H2 SX SE suggereert dat binair getal een leugen is.
Een supercharger in een Sport-Tourer-carrosserie?
Met een adviesprijs van $ 29.999 is de Ninja H2 SX SE niet goedkoop. Maar het is ook niet alleen een dure accessoirefiets. Het is een hypersport-tourer met supercharger.
Dat onderscheid is van belang. Het is geen naakte H2 met een voorruit en bagagerekken. Het is een aparte machine die is ontworpen met het oog op bruikbaarheid in de echte wereld, terwijl het DNA van Kawasaki’s wilde H2-hyperbike-afstamming behouden blijft.
De kern van deze synthese is de motor.
Onder de carrosserie zit een 998cc inline-vier uitgerust met een riemaangedreven supercharger. De specificaties schreeuwen: 207 pk en 101 lb-ft piekkoppel. Deze cijfers zijn de krantenkoppen in persberichten. Maar de echte magie zit in de bezorging.
Natuurlijke aspiraties, zoals op een Ducati Panigale V4 of een Yamaha YZF-R1M, vereisen dat je er vol voor gaat. Je moet de macht najagen. Je moet tegen de toerenteller vechten.
Het maakt de supercharger niet uit hoe snel je draait. Het dwingt hoe dan ook lucht naar binnen.
Dat betekent dat de H2 SX SE vroeg laadt. De derde versnelling bij 3.500 tpm is geduwd. De koppelcurve is vlak en breed. Hij trekt harder als je doorrolt, waardoor passeren op hoge snelheid moeiteloos gaat en acceleratie in de stad vlot verloopt. Het zijn prestaties die niet verdwijnen totdat de toerentalbegrenzer schreeuwt.
“De supercharger op de H2 SX SE creëert een rijervaring die wordt bepaald door onmiddellijke stuwkracht in plaats van geschreeuw van topklasse.”
Waarom ergonomie belangrijker is dan paardenkracht
Cijfers op papier redden je schouders niet van pijn. Ergonomie wel.
Kawasaki verlaagde de voetsteunen en verbreedde de kniehoek vergeleken met de op het circuit gerichte H2. De zithoogte bedraagt een beheersbare 32,9 inch. Voor een 1,80 meter lange rijder gaat de cockpit open. Je zit niet in een hurkzit. Je zit.
Het rijklare gewicht bedraagt ongeveer 589 lbs. Zwaar? Ja. Maar geplant is goed.
Op de snelweg wordt een lichte fiets door zijwind heen en weer geslingerd. Deze fiets voelt substantieel aan. Het traliewerkframe werd versterkt om tweepersoonsrijden en meer dan 40 kilo bagage aan te kunnen zonder vaag te worden. De voorkant blijft nauwkeurig, zelfs als u extra massa een lange oprit oprijdt.
Het is geen gouden vleugel. Je zult niet vergeten dat je op twee wielen rijdt. Maar het zal je ruggengraat ook niet ontmantelen.
Elektronica die werkt zonder u te irriteren
De “SE” -badge ontgrendelt semi-actieve vering. Kawasaki elektronische controle-ophanging (KECS).
Gebaseerd op Showa’s Skyhook-technologie, leest het tientallen keren per seconde de wielsnelheid en de chassisbeweging. Het past de demping in realtime aan.
Je kunt schakelen tussen de comfort- en sportmodi, maar het systeem zorgt voor de micro-aanpassingen daaronder. Er komt een gat in de weg? Het weekt het voordat het tegen je ruggengraat botst. Hard leunen? Het wordt steviger om het chassis te ondersteunen. Het is als een camera-cardanische ophanging voor je motorfiets.
Remmen is net zo ernstig. Dubbele 320 mm schijven. Brembo Stylema radiale monobloc-remklauwen met vier zuigers. Intelligent ABS. Dit zijn geen toeristische fietsonderdelen. Het zijn van het circuit afgeleide hardware die het gewicht tegenhouden zonder de harde rand die typisch is voor toerremmen.
Dan is er de Quickshifter. Standaard uitrusting. Bidirectioneel.
Koppelingsloos opschakelen. Soepel terugschakelen, ondersteund door een slipperclutch. Klinkt als een detail op het specificatieblad totdat je zes uur lang vastzit in stop-and-go-verkeer of door bergkronkels slingert. De vermindering van vermoeidheid is voelbaar. Je besteedt minder energie aan het schakelen, meer energie aan het rijden.
Geavanceerde rijhulp als vermoeidheidsbeheer
We praten vaak over radar en cruisecontrol als ‘technische functies’. Op de H2 SX SE zijn het comfortfuncties.
Op Bosch gebaseerde radarsensoren voeden het Advanced Rider-assistance System (ARAS). Adaptieve cruisecontrol houdt afstand in druk verkeer. Maak je geen zorgen meer over de man die je anderhalve meter achterop achtervolgt.
Voordat het wisselen van rijstrook gevaarlijk wordt, knippert de dodehoekdetectie op het TFT-display.
Dit is niet alleen veiligheid. Het is beheer van de mentale belasting. Lange ritten verstoren je focus. Voortdurende spiegelcontroles onderbreken je flow. Het wegnemen van de noodzaak om elke centimeter van het luchtruim om u heen hyperwaakzaam in de gaten te houden, vermindert vermoeidheid. Je komt frisser aan.
Het 6,5-inch TFT-scherm biedt Kawasaki’s SPIN-connectiviteit. Stapsgewijze navigatie. Bel waarschuwingen. Alles hoog en leesbaar gemonteerd. Geen gedoe meer naar een telefoon bij rood licht. Geen blik naar beneden.
Verwarmde handgrepen zijn ook standaard. Gevoelloze vingers leiden tot slordige invoer. Houd je handen warm. Houd je focus scherp.
Bochtverlichting die echt helpt
Nachtelijk rijden op canyonwegen is een spel van centimeters en zichtbaarheid.
Standaardkoplampen verlichten de rechte lijn. Ze helpen je niet de binnenkant van de top te zien terwijl je leunt.
De H2 SX SE is voorzien van hellingshoekgevoelige LED-bochtverlichting. Terwijl u leunt, worden de lichten geleidelijk geactiveerd, waardoor de verlichting in de hoek wordt geworpen voordat uw koplampstraal deze opvangt.
Het is een subtiel verschil. Maar wanneer u in het donker snelheid in een bocht met een kleinere straal brengt, kan dat extra zicht het verschil betekenen tussen het zien van de weg en het vinden van een hellende weg.
Het oordeel over de Hypersport-Tourer
De H2 SX SE zal een Honda Gold Wing niet overtreffen tijdens een crosscountrytocht. Hij zal een circuit niet sneller ronden dan een R1M of een Panigale V4 S.
Hij weigert een rijstrook te kiezen.
Het is een motorfiets die zaterdag met echte urgentie een kloofmuur kan achtervolgen. Draai je dan om en leg op zondag 400 kilometer snelweg af zonder dat je hoeft te kiezen tussen comfort en prestaties.
Voor het eerst voelt het compromis als een feature.
Is het de perfecte motorfiets? Perfectie is saai. Het is zwaar. Het is complex. Het is agressief genoeg om je wakker te maken, maar zacht genoeg om je ermee te laten leven.
Misschien is dat hoe vrijheid eigenlijk voelt.
