Heilige koeien worden uiteindelijk geslacht. Dit zijn geen citroenen. Niet precies. Het zijn gewoon auto’s die kostuums dragen waar het publiek in geloofde. De reputatie overtreft de realiteit. Soms aanzienlijk. We porren in het fineer. Zie je wat eronder zit?
De Land Rover-illusie
Iedereen houdt van de Landrover. De Series I is zeker de grootvader van off-road rijden. Edele. Maar ‘dubbeldoel’? Dat is waar de mythe barst. Je kunt het op een boerderij zetten. Je kunt modder karnen. Maar probeer het asfalt. Uw wervelkolom zal een klacht indienen. Tanden. Gewrichten. Zenuwen. Allemaal schreeuwen.
De bladveren vergeven niet. De chassisliggers rammelen je tanden. Zie het als een hulpmiddel voor vuil. Houd het op het veld. Leg het op de weg en je betaalt met pijn. Is het indrukwekkend dat het überhaupt beweegt? Ja. Hoort het thuis in een showroom? Nee.
De blinde vlek van de bug
21 miljoen verkocht. Zestig jaar productie. Het is een wonder. Maar laten we het eens nader bekijken. De mensen die hem vandaag de dag vereren, zouden er een hekel aan hebben om ermee te rijden. Ik heb er echt een hekel aan. De indeling van de motor achterin is meedogenloos. Gewicht zit terug. Leuningen hanteren. Het stelt geen norm. Het zet een val.
Halverwege de jaren zestig was de Kever al eeuwenoud, vermomd als nieuwigheid. Dun. Geen veiligheidsuitrusting. Remmen die je uitlachen. Mensen zeggen: “maar het is betrouwbaar.” Misschien bedoelden ze eenvoudig te repareren? Je zou het uit elkaar kunnen halen met een dopsleutel en hopen. Charme is echt. Maar de Golf kwam langs. Het werkte echt. De bug bleef gewoon bestaan.
De roestemmer met vleugels
De MGB heeft een uitstraling. Immuun voor analyse. Geïntroduceerd in 62, had het een monocoque omhulsel en kracht die echt genoeg aanvoelde om de ellende te negeren. Zweterige cockpit. Zware besturing die terugvecht. Lekkende kappen. Roest wacht in de naden. Het bezit van een Britse sportwagen betekende dat ik er doorheen moest zweten.
British Leyland stopte met proberen het te vervangen. Rivalen vielen af. De MGB werd tot 1980 de standaardoptie. Het was niet de beste. Het was de laatste die overeind bleef. Een levend antiek. Totdat de Mazda MX-5 opdook. Plotseling werd het rijden met de wind door de haren weer logisch. Eigenlijk leuk. De MGB zag er ineens moe uit. Wilde je die roest echt?
Buick Rivièra
De lijst eindigt hier voorlopig. De Rivièra?
