Rome weer. Het moest Rome zijn. Negenenzeventig jaar nadat de 125 S die eerste overwinning behaalde in de lokale straten, is het merk terug in de hoofdstad. Dit keer om de bom te laten vallen die het begin van iets nieuws aangeeft. Of beter gezegd. Iets parallellen.
“Het is niet de elektrische Ferrari.”
Ze houden vol dat het een multi-energiestrategie is. Benzineauto’s gaan niet dood. Hybride systemen blijven hangen. Naast hen allemaal staat de nieuwe, volledig elektrische Luce. Het is Maranello’s belangrijkste lancering in jaren, maar ook een vormverandering.
De eerste van twee primeurs
Bekijk het plaatwerk van dichterbij. Dit is de eerste Ferrari met vijf zitplaatsen ooit. Alleen de Purosangue heeft hiervoor vier deuren aangeboden. De Luce is het tweede vierdeursembleem dat het steigerende paard draagt. Aanzienlijke verschuivingen gaan meestal gepaard met aanzienlijke patenten. Er zijn hier ruim zestig nieuwe bij betrokken. Elke motor, elke batterijcel is in eigen huis ontworpen. Niets gekocht.
Dan is er nog het ontwerpkrediet. Gebruikelijk. Flavio Manzoni runt de eigen winkel. Deze keer. Ferrari liep naar LoveFrom toe. Heer Jony Ive. Marc Nieuwson. Het creatieve collectief dat voorheen bekend stond als Apple. Ferrari gaf ze de opdracht en liet ze vervolgens met rust. Gedurende zes maanden. Stilte. Geen dia’s. Geen weergaven. Er werden slechts twee boeken afgeleverd toen de deadline naderde. Het beeld op die pagina’s komt nauw overeen met de auto die u nu ziet.
Een glazen huis op wielen
Het resultaat is wat zij het ‘glazen huis’ noemen. Een enorm glazen cabinevolume. Zwevende aerodynamische vleugels wikkelen zich er als beschermend pantser omheen. De vorm is opvallend zuiver. Agressief eenvoudig.
Ze praten over doorlaatbaarheid. De lucht stroomt nu door de auto, niet alleen eromheen. Kanalen die tussen de vleugels en de carrosserie zijn uitgesneden, beheersen de weerstand. De achterlichten? Een bewuste terugroep naar de 365 Modena en de 458 Italia geschiedenisboeken.
Hij staat op enorme wielen. Drieëntwintig centimeter vooraan. Vierentwintig daarbuiten. De grootste verspringende montage ooit op een productie-Ferrari. Je krijgt gesmede vijfspaken als je lichtheid wilt, of turbinestijlen als je aerodynamica wilt. Die laatste keuze sleept de coëfficiënt omlaag naar 0,254. De meest aerodynamische Ferrari voor op de openbare weg ooit gemaakt. Lanceringskleur is Giallo Luce. Geel van het oude logo.
Kracht die denkt
Daaronder ligt de machinerie. Vier motoren. Eén voor elk wiel. Het is pas de tweede elektrische Ferrari met AWD. De eerste is de plug-in hybride SF90. De uitgangsnummers zijn luid. 772 kilowatt. 990 Newtonmeter koppel van de motoren. Ferrari beweert dat de maximale asreductie het wielkoppel naar 11.500 Newtonmeter stuwt. Dat klinkt krankzinnig. Waarschijnlijk wel.
Er bestaan drie modi.
- Bereik verlaagt het vermogen tot 320 kW en ontkoppelt de vooras.
- Tour verhoogt het vermogen tot 460 kW.
- Prestaties ontsluiten 725 kW.
Druk op de lanceercontrole. Je haalt een paar seconden 1050 CV. De cijfers volgen. 2,5 seconden naar 100 km/u. 6,8 seconden naar 200 km/u. De topsnelheid bedraagt 310 km/u. En dat allemaal met een gewicht van 2.260 kilogram.
Hoe? Lage plaatsing van de batterij. Het zwaartepunt ligt lager dan bij de SUV. Hij draait alsof hij 400 kilo minder weegt. De natuurkunde doet zijn werk.
De accu heeft een capaciteit van 122 kWh op een 800 volt-net. Het bereik ligt boven de 530 km. Snelladen bereikt 350 kW. Voeg in twintig minuten 70 kWh toe als de lader het volhoudt. En hier is een detail dat mensen missen. De batterijcellen kunnen worden verwisseld. Wanneer betere technologie arriveert. Mogelijk krijgt u later een upgrade.
Geluid is een ander scharnierpunt. Er komt geen nepgeluid door de luidsprekers. In plaats daarvan zit er een versnellingsmeter op de achteras. Het vangt de trillingen van motoren en tandwielen op. Filtert het. Versterkt het. Zoals een pick-up voor een elektrische gitaar. Buiten hoor je het ook. Maar alleen als je er hard op drukt.
Binnen de cockpit vindt er een verschuiving plaats naar tactiliteit. Stuur van gerecycled aluminium. De Manettino-wijzerplaat met vijf standen bevindt zich naast een nieuwe e-Manettino. Echte wijzerplaten delen de ruimte met OLED-schermen in het binnacle. Gorilla Glass raakt overal. Geanodiseerd aluminium. Eenentwintig sprekers. Zelfs de sleutel maakt gebruik van een E-Ink-display. Een primeur in de autogeschiedenis.
Er zitten ook peddels achter het stuur. Niet voor versnellingen. Ze voeren de macht op. Of schakel regeneratief remmen in. Ferrari noemt dit een ‘koppeltaal’. Tractiecontrole leert hoe u rijdt. Bewijs jij dat je bekwaam bent? De grenzen stijgen.
Bij het eigendom is zeven jaar onderhoud inbegrepen. Acht jaar omvat de elektrische bits. De prijzen voor Australië blijven rustig. Timing ook.
Maar de aankomst is belangrijk. Een vijfzitter. Vier deuren. Dagelijks EV-hulpprogramma. Toch blijft het merk V8’s en V12’s bouwen.
Het dwingt tot een vraag over wat de badge nu eigenlijk betekent. Misschien past het antwoord niet in één auto. Misschien moet het in drieën passen.
