Je ziet het doek wegglijden.
De menigte leunt naar binnen.
Het lijkt wel een grote hit, daar.
Meestal is dat zo.
Soms is de glans echter nep.
Misschien komt de schijf niet overeen met het ontwerp.
Misschien is de prijs dom.
Misschien heeft niemand er iets van gehoord.
Vaak zijn het alle drie, plus nog een paar andere dingen die de fundering van binnenuit doen rotten.
Hier is onze selectie auto’s die op sterren leken.
Ze hebben niet geleverd.
Dan vijf andere machines die de kansen trotseerden.
Het juiste recept, de verkeerde pan
Alfa Romeo 4C
Alle onderdelen waren perfect.
Koolstof kuip? Rekening.
Middengemonteerde turbo? Rekening.
Geweldige styling en dat Alfa-embleem dat puur plezier belooft? Dubbele controle.
Dus waar is het gebroken?
De geometrie.
Alfa’s ophanging was schokkerig.
Echt zenuwachtig.
De richtingsstabiliteit leek op een kip die probeert op te stijgen.
En het was luidruchtig.
Vermoeiend dus.
Alfa’s die niet goed rijden, verkopen niet.
De 4C vertoonde gebreken.
Goede ingrediënten, slechte cake.
DS Automobielen DS 5
DS is het premiumkindje van Citroën, dat in 2009 als submerk werd gelanceerd voordat het op zichzelf stond.
De DS5?
Mooi.
Verontrust.
Het verkocht zo langzaam dat het voelde als een beperkte oplage.
Toen hij het Citroën-embleem droeg, leek hij een echte BMW-killer.
Deels shooting rem, deels coupé, deels hatchback.
Snel? Ja.
Weelderig interieur? Ja.
Extreem stijve vering?
Ja.
Die stijfheid was de dealbreaker.
Verborgen in het volle zicht
Jaguar XJR575
Deze auto heeft tien minuten, misschien minder, bestaan, verborgen achter gordijnen.
575 pk.
Vandaar de naam.
Hij bereikt 100 km/uur in 6,5 seconden.
In 44 seconden bereikt hij een snelheid van 300 km/u.
Hij verwerkt het vermogen met typische XJ-elegantie.
Het was tevens de laatste benzine-XJ.
Is het gestorven?
Ja.
De WLTP-regels hebben alles veranderd.
Het gebrek aan vraag naar diesel heeft de variant op de meeste markten gedood.
Het verdiende een beter lot.
Echt jammer.
Het middelste kindprobleem
Honda CR-Z
Het knikte naar Honda’s legendarische CR-X.
Chassis mede ontwikkeld door een driftaas.
Boordevol technologie die voor die tijd fris aanvoelde.
Toch eindigde het leven vroegtijdig.
Waarom?
De mix was uitgeschakeld.
Er is nooit op de knop ‘Ik wil er één’ gedrukt.
De oude CR-X was puur.
De CR-Z was een hybride.
In functie en karakter.
Was het snel genoeg voor puristen? Nee.
Economisch genoeg voor pendelaars? Ook nee.
Praktisch genoeg? Niet echt.
Het zat in een gat dat niet bestond.
Dus het stierf.
Het merkwaardige geval van de Urban Cruiser
Toyota Urban Cruiser
Daar was het.
Een kleine crossover van Toyota, 2009 tot 2012.
Eenvoudig.
Effectief.
En toch staat het hier, alleen herinnerd door de weinigen die in Azië of Europa woonden.
Wat doe je met een auto die alles goed doet, behalve herinnerd wordt?
Niemand weet het.
